Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Μετρώντας ζωή

          Κλεισμένος στο δωμάτιο, ένας δυνατός καθημερινός τσακωμός τονώνει το νευρικό σύστημα. Τρέμουλο, ταχυπαλμία, κόκκινο πρόσωπο και κλεισμένη φωνή. Ενδείξεις ότι ακόμα έχω δυνατό και ζωντανό οργανισμό, μα φυλακισμένο σε τέσσερις τοίχους. Μετρούσα χρόνια από τότε που πάτησα το πόδι μου εδώ. Από τα δώδεκα μέχρι τα δεκαοχτώ που θα σηκωνόμουν να φύγω. Ακόμα εδώ, και είμαι εικοσιένα. Το μέτρημα είχε χωριστεί βέβαια σε υποκατηγορίες και συνεχίστηκε και μετά τον στόχο του, αφού ποτέ δεν εκπληρώθηκε.

          Μετρούσα μήνες στο σχολείο για το καλοκαίρι, αλλά κάθε καλοκαίρι σκατά πέρναγα και μετρούσα βδομάδες για τον χειμώνα και κάθε χειμώνα αναπολούσα το λιγότερο σκατά που πέρναγα το καλοκαίρι. Ξέρω θα μου πεις "πολύ μιζέρια ρε, σιγά τι πέρασες;". Κατανοώ, πολύ πιθανόν περίπου ότι πέρασες και συ. Λίγο πάνω, λίγο κάτω. Φαντάσου τότε είχαμε και λεφτά. Πάντα όμως έχει σημασία πόσο μπορεί να σε στιγματίσει κάτι και εμένα με στιγμάτισαν πολλοί και πολύ.

          Όταν τελείωνα με το σχολείο μετρούσα μήνες για τις πανελλήνιες και απ'το πολύ μέτρημα είχα ξεχάσει ότι έπρεπε να διαβάσω κιόλας. Όταν αποφάσισα να ξαναδώσω, μετρούσα μήνες για να φύγω από το κλουβί και να έρθω Γιάννενα, τελικά κατέληξα Αθήνα. Τότε μετρούσα μέρες μέχρι να έρθει το Σάββατο μπας και δω τον gadfly ή τον Πλανήτη και τον Ανέμη που ίσως να περνάγανε να τους φιλοξενήσω. Πνιγόμουν στην μοναξιά. Όταν έφυγα και από την Αθήνα, μετρούσα μέρες για να έρθω Γιάννενα και όταν ήρθα μετρούσα μέρες για να φύγω, αγανακτισμένος με έντονα συναισθήματα θλίψης και οργής. Εκεί ήμουνα πιο μόνος από ποτέ, αφού φαντάσου είχα και κόσμο γύρω μου. Τότε είναι που ίσως να ένιωθα πιο πολύ από ποτέ τα κομμάτια που παίξαμε στην παρουσίαση δίσκου. Από το σπίτι του Χάρη, στο σπίτι του Τζόνι, στο σπίτι της Ρίτσας, κρύο και βροχή. Ένιωσα τι πάει να πει ξένος.

          Μετά το σπάσιμο της Ρώμης, μετρούσα βδομάδες απογοήτευσης πριν μπω στρατό και με το που πάτησα το πόδι μου μέσα, μετρούσα μέρες. 273 και σήμερα μέχρι να ξαναζήσω. Κάθε μια πιο βαρετή, πιο άχρηστη και πιο μίζερη από την άλλη και αν δεν ήταν όλα αυτά ήταν απλά εφιάλτης. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κομπλεξικούς και τα βασανιστήρια που κάνουν λόγο της μικρής εξουσίας που έτυχε να πάρουν στα χέρια τους, τα γαμημένα εθνίκια στις ειδικές δυνάμεις. Βγάλτε όλα τα κόμπλεξ σας πάνω μου, ότι και να κανείς ακόμα θα σε πολύ πιο άρρωστος από μένα. Εν τέλει νίκησα και είμαι το απόβλητο. Αν είχα πριν δέκα λόγους να τους θέλω νεκρούς, τώρα έχω άλλους 274. Έναν για κάθε μέρα.

          Ήρθε η στιγμή και έγινα πολίτης και πάλι. Όλοι χαιρόντουσαν, επιτέλους θα επιστρέφανε σπίτι. Κερνάγανε, τραγουδάγανε, χορεύανε, μιλάγανε στο τηλέφωνο με την γκόμενα. Εγώ πάλι είχα μια τεράστια απογοήτευση και απελπισία. Βλέπεις εγώ δεν έχω κάτι πίσω να με περιμένει να το πιάσω και να ζήσω. Εγώ δεν έχω σπίτι, δεν έχω αμάξι, δεν έχω δίπλωμα, ούτε πτυχίο, δεν έχω λεφτά πίσω μου, ούτε οι γονείς μου και πρέπει κάτι να κάνω, όχι μόνο για μένα αλλά κι για αυτούς. Εγώ έξω βρήκα χάος, βρήκα πόλεμο, βρήκα απόγνωση. Εγώ εδώ έχω τρέξιμο, διάβασμα αγγελιών, ψάξιμο και ξαναψάξιμο μπας και βρω μια ότι νά'ναι δουλειά. Άρχισαν πάλι οι ημικρανίες.

          Τώρα μετράω βδομάδες μέχρι να φύγω από το κλουβί, ποτέ δεν ένιωσα ότι έχω σπίτι, ήμουνα πάντα ξένος και πάντα φιλοξενούμενος. Η μάνα μου αναρωτιέται ακόμα, πως νιώθω άνετα να γυρνάω από πόλη σε πόλη και από σπίτι σε σπίτι τόσα χρόνια. Ποτέ δεν κατάλαβε ότι ούτε στο σπίτι της νιώθω άνετα. Στίχοι από το "Εις θάνατον" τσιμπάνε το μυαλό μου με ανανεωμένες ημερομηνίες.

"Νοέμβρης του 2011, είμαι ακόμα χωρίς γη, χωρίς πατρίδα, χωρίς ένα μέρος να μπορώ να αποκαλώ σπίτι. Έφτιαξα τον δικό μου κόσμο, μακριά από τον δικό σας. Είμαι ακόμα ένα απόβλητο σου κοινωνία..."

Το μέτρημα συνεχίζεται.

5 σχόλια:

  1. lipame pou eniothes monos kai sthn polh poy hmoun kai egv kai poy den exeis ne thimase tipota apo emena..kai genikos lipame poy diavazv pvs nivtheis monos..den jero an exei shmasia pantos katalavenv pvs nivtheis otan les pvs metras kai egv metrav perimenontas na perasei o kairos gia na simvoun kapoia pragmata kai kanv oneira gia to poso kalhtera tha einai ta pragmata an simvoun
    clastra

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. oso hlithio einai na kathomaste kai na perimenoyme na mas symvoyn pragmata allo toso eimaste kai emeis ''hlithioi'' na ta dhmioyrgisoyme.

    e.alitis....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Polles fores den pernane ola apo to xeri sou, sigoura exo kai egw ena megalo meros eythinis (analoga apo pia optiki kitas). Blepeis den dialexa ton dromo pou badizo afisa allous na ton dialexoun kai tora pou to pira xampari einai idi xaragmeni h poria. keep counting.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. xmmmm odws alla to megalo paixnidi kai stoixima einai na xaraxeis pano stin idi xaragmenh grammh poy soy xaraxane.....

    e.alitis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. H prospathia kai elpida gia allagi, sta logia mou erxese. To metrima sinexizete.

    ΑπάντησηΔιαγραφή