Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Μπα

Ψάχνω μια καλή αρχή για να σου γράψω.
Ακόμη ένα βράδυ κενό, κλεισμένος στο κλουβί.
Περιμένω μια αλλαγή καλή ή κακή να μου δώσει ζωή.
Τι κάνεις εσύ; Ακόμα αποτυχημένος, ψάχνεις το νόημα;
Δεν βαριέσαι περαστηκέ, κι εγώ μια από τα ίδια.
Ακόμα γράφω στιχάκια και τα φυλάω σαν χρυσάφι στο χαζοκούτι μου.
Δηλαδή, τίποτα απολύτως δεν κάνω.
Ακόμα ψάχνω να φτιάχνω ένα πλάνο, μα χάνω καιρό,
σ'ένα δωμάτιο κενό, κλεισμένος και ενώ
είναι το μέλλον φρικτό, ακολουθώ, ψυχρή ζωή, μοναχική,
ακόμη δεν έχω επαφή με τον κόσμο αυτό.
Κατά καιρούς παιδιά με πιάνουνε και μου λένε,
για το πόσο ταλέντο είμαι και το πόσο το χαραμίζω.
Θαρρώ πως τίποτα παραπάνω από την αφάνεια δεν αξίζω,
την αγάπη του κόσμου αυτού ευχάριστα στην χαρίζω.
Τα πάντα είναι μάταια, υπενθυμίζω.

Απέναντι μου έχω την αντανάκλαση του προσωπείου μου
της σαθρής αυτής μάσκας οργής που φορώ και θαρρώ,
πως εγώ την φοβάμαι πιο πολύ από τον καθένα σαν ξεσπώ.
Κανόνας πρώτος.
Μείνε μακριά μου, σεβάσου την ελευθερία μου να σε σιχαίνομαι.
Βλέπεις, άτομα του περιθωρίου δεν έχουνε κάτι να χάσουν.
Έχω πιάσει ήδη πολύ πάτο για να μπορέσω να σηκωθώ.
Δυστυχώς, εξακολουθώ εθισμένο να με κρατώ ζωντανό.
Επιβιώνω σαν μια ακόμη κατσαρίδα στην πόλη. Μολύνοντας.
Μολύνω ότι ακουμπώ και σε μολύνω σαν σου μιλώ.
Ελπίζω να εξαπλώνω τον ιό και μονο που γύρω τον κόσμο κοιτώ.
Η μόλυνση είναι το μίσος που με μπολιάσατε σαν ήμουν μικρό.
Είναι χαζό ότι παρόλο που αγαπώ τόσο πολύ, χρόνια το κρύβω.

Οι δάσκαλοι μίλαγαν για προβληματική συμπεριφορά,
μάλλον ναρκωτικά είναι εφηβεία.
Η γειτόνισσα έβλεπε μελανιές και μίλαγε για κακοποίηση.
Πάντα ο καθένας έλεγε την μπούρδα του.
Αν με ρώταγαν εμένα, θα έλεγα να πάτε όλοι στο διάολο.
Ο κόσμος σας βρωμάει αποσύνθεση
και κάθε επίθεση στο σύστημα είναι η πιο υπέροχη μου σύνθεση.
Όποιος δεν έχει πρόβλημα στον κόσμο που ζούμε έχει πρόβλημα σοβαρό.
Σκέψου το...
Γράφω που και που και κάνα στίχο καλό.
Μετράω πολλούς φίλους λιγότερους και πιο πολλούς ονειροβάτες.
Άτομα που μοιραζόμουν κάποτε κοινούς στόχους και θέλω.
Μην τους παρεξηγείς, εγώ άλλαξα και δεν με ενδιαφέρει κανείς και κανένας.
Πάντα πρέπει να υπάρχει και ένας κακός,
απλώς ελπίζω σε αυτό το παραμύθι να είμαι ο "cool" αντί-ήρωας.
Τώρα θα γράψω και μια ρίμα εσκεμμένα.
Μπα...

9 σχόλια:

  1. ε το νοημα ειναι στην προσπαθεια. προσπαθεις να φτασεις τον ουρανο, ξεκολλας 10 εκατοστα απο το εδαφος αυτο ειναι αρκετο για να σε εξιταρει. ισως με την επαναληψη να φτασεις καποτε και το ενα μετρο αλμα.

    μακαρι να μπορουσα να πω κατι σοφο τωρα να μας ξεσκαλωσω. αλλα δεν..
    κυριαρχουμαστε απτην βλακεια γυρω. η βλακεια ειναι σημαντικο εργαλειο στην υποταγη μας.
    και εγω σου χω πει ενα καρο βλακειες. μαθε καμμια πολεμικη τεχνη. θα χει πλακα. θα ναι σαν το φαιτ κλαμπ. και ξερω γω χωνε ραπς πριν να ξεκινισετε προπονηση για να τους τσιτωνεις. λεγε την καταρα.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. με εκαψε υπεροχα.
    λεγε την καταρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. nai to iothetw epishmws (δλδ το κλεβω απ τον ιζνο)
      λεγε την καταρα λοιπον.

      Διαγραφή
  4. @emfanizomeno onoma

    Tous stixous pou anebazo den tous ixografo. Einai komatia pou ousiastika petaxtikan noris... Ta alla einai petamena sto sirarti mou kai oute tha ixografithoun oute tha ta diabasi kaneis... Mia h alli erxete diladi..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @emfanizomeno onoma

    min nomizeis... kai ego den xero to xristo mou.. oloi sta idia briskomaste.

    ΑπάντησηΔιαγραφή