Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Ίσα που προλαβαίνω

Ρωτάς συχνά τι γίνετε απλά, δεν γίνετε αυτό,
και πίστεψε με είναι κι αυτό, τόσο αυτοκαταστροφικό,
και που είμαι στο επόμενο βήμα μου για να πιαστώ,
να εξελιχθώ, πέφτω στον πάτο κι από τον βυθό σε χαιρετώ.
Μου λες "Τι γίνετε;" και εγώ ψάχνω σκοινί για να πιαστώ.
Σου λέω "Εδώ, σκατά. Εσύ, καλά;", μου λες "Είναι έτσι κι έτσι.",
σου λέω αν παίζει κάποια σκέψη καλή για να με γιατρέψει,
το χάος ν'ανατρέψει.

Να βάλει ρυθμό και μια τάξη, τριγύρω στάχτη και σκόνη, ένταξη!
Έκοψα από πολλά, μα είμαι εθισμένος στην πράξη.
Κενά μυαλά μόνο μπροστά,
τίποτα δεν βλέπω στο αύριο μου να έχει αλλάξει.
Βαθιές αναπνοές, μέρες κενές και εσύ στο χθες,
μου γνέφεις και μου λες ότι με θες και δεν μ'αφήνεις.
Έχω να αλλάξω το κόσμο που ζω, μα εσύ με πνίγεις.
Να μην σ'αφήσω πίσω προσπαθείς, μα μου είναι δύσκολο.
Μυαλό μου αδίστακτο, κοιτάς και καταστρέφεις.
Προσπάθησαν πολλοί, μα δεν βγήκα ποτέ μου ψεύτης.

Ήμουνα πάντα ο κακός.
Ήμουνα πάντα αυτός, που έπρεπε να δείχνουνε
και να μισήσουνε, ώστε να διαδοθεί με το μίσος το φως.
Ο κόσμος σας είναι σαθρός και εγώ το μίασμα,
ακόμα ζωντανός, σπέρνω την μόλυνση με τα κριτήρια του καθενός.
Δεν με καταλαβαίνετε, μα το καταλαβαίνω.
Έχω έναν φόνο στο μανίκι μου, να με τρέμετε...
Ίσα που προλαβαίνω.

3 σχόλια:

  1. "Έχω έναν φόνο στο μανίκι μου, να με τρέμετε...
    Ίσα που προλαβαίνω."

    elpizw na min milas autoktonia.....iparxoun tosa katharmata ekei exw einai krima na zoun autoi.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. +1
    με εκφραζουν καποια σημεια.

    Έχω να αλλάξω το κόσμο που ζω, μα εσύ με πνίγεις.
    Να μην σ'αφήσω πίσω προσπαθείς, μα μου είναι δύσκολο.
    Μυαλό μου αδίστακτο, κοιτάς και καταστρέφεις.
    Προσπάθησαν πολλοί, μα δεν βγήκα ποτέ μου ψεύτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...ακόμα ζωντανός, σπέρνω την μόλυνση με τα κριτήρια του καθενός...

    δεν μπορουσες να το πεις καλυτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή