Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Ευτυχία

Μονοτονία και ατονία,
σου γράφω ένα γράμμα να δεις τι εστί δυστυχία,
τι προκαλείς κάθε φορά που με ενοχλείς.
Οι σκέψεις μου άρρωστες, σε άγονη γη, κρύα.
Ευτυχία δεν σε θέλω, ευτυχία σε σιχαίνομαι.
Ευτυχία σε περνώ αγκαλιά και καταστρέφομαι.
Δώσε μου πόνο, δώσε μου μίσος κι οργή,
δώσε μου έναν λόγο ακόμη να ξεσπάσω.
Κανε με ότι χειρότερο μπορώ να γίνω.
Γδύσε με και δες το τέρας που κρύβω.
Τώρα σκότωσε με, σκότωσε το κτήνος που γέννησες.
Μάνα κακιά και άσπλαχνη, μάνα κακιά και στείρα.
Ανοίγω το στόμα μου, σου δίνω κάνη,
βάλε την σφαίρα στην θαλάμη, ένας κρότος και μια πλάνη.
Όλα κόκκινα κι όλα ωμά, ευχαριστώ για την έκρηξη.
Μέσα στο ψέμα μια δόση ειλικρίνειας.
Χτύπα με, μα πριν αμυνθώ στον φασισμό σου, βάλε τα κλάματα,
έτσι θα νιώθω περισσότερες τύψεις,
όσο το θέαμα θα χορεύει στις κακές αναμνήσεις.
Μάτωσαν τα χέρια μου.
Κούφιοι άνθρωποι, τρύπιες ζωές και τρύπια μυαλά,
τρύπιες καρδιές και κούφια σώματα.
Όλα συνθέτουν και συντελούν,
μια απίστευτη και αστείρευτη πηγή ανθρώπινης ασχήμιας.
Σιχαίνομαι τον κόσμο. Εσύ ακόμη ψάχνεις την ευτυχία;
Η ευτυχία πέθανε.

2 σχόλια: