Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Προσωπικός χρόνος

          Αυτό κι αν είναι καινούργιο, είχα πολύ καιρό να περάσω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου, σε πλήρη ησυχία και να ακούσω μουσική. Να ακούσω όμως μουσική, όχι απλά να παίζει στο πίσω μέρος. Βάζουμε κάτω τους στίχους και τους διαβάζουμε προσεκτικά. Ψάχνουμε ότι δεν είχαμε βρει την προηγούμενη φορά. Μου έχει λείψει η μουσική, το να φτιάχνω μουσική, αλλά και πολλά άλλα. Μου έχει λείψει το διάβασμα. Μου έχει λείψει η δημιουργία. Μου έχει λείψει η ηρεμία, όσο μου έχει λείψει ο ακραίος θόρυβος. Ακόμα και το να χάνομαι σε κάποιο video game μου έχει λείψει, αλλά που χρόνος; Έχουν αλλάξει κατά πολύ οι προτεραιότητες. Εδώ δεν έχω αρκετό χρόνο για τους ανθρώπους, αν είχα δεν θα μου είχαν λείψει.

          Δύσκολα συναντάς ανθρώπους, για αυτό και άμα βρεις κράτα τους γερά να μην σου φύγουν. Μου έχει λείψει ο αδερφός μου, το ΜΑΤΙ, ο Σκλάβος, το καμένο χαρτί, ο Πλανήτης, ο Chapel, ο Graouzel, ο Τζόνι, ο Λέο, ο Σεργκέι και η βλάβη, το Ελιζάκι, ο Izno, ο Ήττα, ο Waper και ο τσακ. Χαιρετίσματα στα παιδιά στην Πάτρα, στα Γιάννενα, στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Στους δρόμους, στις πλατείες, στα στέκια και στις καταλήψεις που αράζαμε και αράζουμε όποτε με φέρνει ο δρόμος. Νιώθω τυχερός που έχω δίπλα μου ανθρώπους και ιδιαίτερα περήφανος για αυτούς που τόσα χρόνια μείναν δίπλα μου παρά τις δύσκολες συνθήκες και τις τόσες διαφορές μας.

          Ευτυχώς οι περισσότερες αναταραχές των τελευταίων χρόνων έχουν τελειώσει. Τέλειωσαν και οι γαμημένες γιορτές, ευτυχώς... Επιστρέφω στην παλιά καλή σύγκρουση με το σύμπαν και όποιον μου μπει εμπόδιο. Πίσω στην δουλειά, τσεκούρι και φτυάρι. Σκάβω το λάκκο σου γαμημένε. Θα κηδευτείς.

Καλή χρονιά Ρωμαίοι.

υ.γ.
Κάτι που θα ήτανε ανειλικρινές και άδικο να μην το πω. Η ευτυχία κι αν μου έχει λείψει, ίσως περισσότερο από όλα, αλλά θα επιβιώσω πιο εύκολα χωρίς αυτή.

3 σχόλια:

  1. Εσύ να δεις πόσο μου έχεις λείψει θεότρελε. Οι αέναες διαφωνίες μας, η συνεχής ιδεολογική κόντρα, η φώτια και το πάθος που δε σταματάει ποτέ να σε διακατέχει. Θυμάμαι παιδάκι του δημοτικού ακόμα ήσουν και με ρώταγες για διεθνή πολιτική και σου μίλαγα για ιστορία και φιλοσοφία. Σκέφτομαι κάποιες φορές, πως χωρίς εμένα θα ήσουν λιγότερο τρελός, άλλες λέω, απλά θα είχες τρελαθεί αλλιώς. Θα ξαναβρεθούμε σύντομα ελπίζω και θα ξαναδιαφωνήσουμε. Πρόσεχε τον εαυτό σου και να'σαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σου εχει λειψη ο ελευθερος χρονος,μολις τον βρεις..και αν βρεις και καβατζες πανε συναντισε παλιους φιλους(φανταζομαι αυτους που ανεφερες θα επελεγες) το εκανα και εγω και αναζογονιθικα..το να συναντας παλθους φιλους και να μιλας για ιστοριες απο τα παλια ηταν καλυτερο απο το να διαβαζω βιβλιο δηιουργο και οτι αλλο ανεφερες...οταν περασουν καποια χρονια και αν φιλιες διατηρουντε αξιζει να ;τις συναντας...το προτινω ανεπιφιλακτα σε ολους...αξιζει
    fanofdoctor

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. https://www.youtube.com/watch?v=HKvaGR6yeGM

    ΑπάντησηΔιαγραφή