Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Κοινωνική οδύνη

          Ας αρχίσουμε με μια θεώρηση: Ο άνθρωπος κινείται, σύμφωνα με το τι του προκαλεί λιγότερη οδύνη.

          Κάποιος μπορεί να πεινάει, και να κλέψει από κάποιον άλλον που πεινάει το φαγητό του, διότι το να πεινάει είναι περισσότερο δυσβάστακτο, από τις ενοχές που θα νιώσει, ως υπαίτιος για την πείνα κάποιου άλλου. Κάποιος επίσης, θα προτιμήσει να δώσει το φαγητό του ενώ πεινάει, σε κάποιον άλλον που πεινάει, γιατί το να τον βλέπει να πεινάει, είναι πιο οδυνηρό από την ίδια την πείνα. Όλα καλά μέχρι εδώ, νομίζω ότι τα έχουνε πει και άλλοι πριν από μένα. Δεν ξέρω αν το χουν πράξει βέβαια.

          Ένα άτομο υπάρχει μέσα στο κοινωνικό χάος, διότι έξω από αυτό νιώθει την οδύνη της μοναξιάς. Οπότε επιλέγει το λιγότερο οδυνηρό, να ανεχτεί το κοινωνικό σύνολο. Προσπαθώντας να συνδιαμορφώσεις βγάζοντας ένα κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά παράλληλα να κρατήσεις την ατομικότητα σου, φαντάζει απίστευτα ψυχοφθόρο και οδυνηρό, αρκετά οδυνηρό ώστε να τίθεται υπό αμφισβήτηση, το πόσο οδυνηρή είναι η μοναξιά εντέλει. Για κάποιους, φαντάζει λογικό το να τρως τις παθογένειες του καθενός, και το ονομάζουν συμβίωση, συναίνεση, συμπόρευση και όχι καταπίεση, υποταγή, εξουσία. Μάλλον θα διαφωνήσω.

          Η άρχουσα λογική, δεν είναι προνόμιο της κυρίαρχης τάξης. Οι άρχουσες λογικές, απορρέουν από κοινές άτυπες παραδοχές, μεταξύ του κοινωνικού συνόλου. Οποιαδήποτε παρεκκλίνουσα συμπεριφορά, διαφοροποιείται από την κοινή λογική, άρα συγκρούεται, αφού οποιαδήποτε μορφή κυριαρχίας επιβάλει, δεν συνδιαμορφώνει. Τελικά, οι παρεκκλίνοντες λιντσάρονται και απομονώνονται. Είτε αυτό, είναι το να καπνίζεις σε κλειστό χώρο με αντι-καπνιστές, είτε να ζητάς να μην καπνίζουν σε κλειστό χώρο μαζί σου καπνιστές. Είναι άρρωστο, το ότι για κάποιους φαντάζει τόσο εκτός πραγματικότητας το να μην υποτάζονται στα πάθη τους. Ένα εξεγερμένο άτομο δεν μπορεί να έχει κανέναν εθισμό, γιατί πρώτα εξεγείρεται ενάντια στα πάθη του.

          Διακρίνω παντού κοινωνικά συμβόλαια, από την πιο ολοκληρωτική, εως την πιο ελευθεριακή τάση. Κάθε φορά που σκέφτομαι την κοινωνία και την σχέση του ατόμου με αυτήν, σκέφτομαι έναν γεωργό που κλαδεύει τα στάχυα στο χωράφι του, ώστε κανένα να μην είναι μεγαλύτερο, κανένα να μην προεξέχει. Όλα μια ευθεία γραμμή. Το σύνολο, συνεχίζει χυδαία να πατάει πάνω στο άτομο, σε οποιαδήποτε κοινωνική διάδραση έχω υπάρξει παρατηρητής.

          Καταλήγω ότι, ο μόνος τρόπος ένα άτομο να μπορέσει να χωρέσει σε ένα σύνολο, είναι να δημιουργήσει ένα σύνολο, με άλλα παρόμοια εγώ, με κοινές επιθυμίες και αρνήσεις. Δεν αναγνωρίζω ως λύση τον συμβιβασμό και την συναίνεση, αντιπροτείνω την διάσπαση, την σύγκρουση και την διάχυση των ατόμων και των ιδεών. Θα βρω την αλήθεια μου σύντομα. Μέχρι τότε, θα συνεχίσω να μισώ την κοινωνία και τον κόσμο γενικότερα.

6 σχόλια:

  1. Χωρις να ξερω τα προσωπικα σου, Απο προσωπικη, οικογενιακο/φιλικη εμπειρια και διαβασματα νομιζω οτι ως ατομο αποτελεις μερος του συνολου ντεφακτο, αφου ακομα και οι αρνησεις σου, ειτε λανθασμενες ειτε σωστες, αποτελουν ερεθισματα που δεχεσαι απο το περιβαλλον σου. Αν εχεις φαει πιεση και καιγεσαι, και η κοινωνια αντι να μοιραστει το βαρος σου η να σε βοηθησει σε απομονωνει, τοτε μαυριζεις και γινεσαι καρκινος. Απο την αλλη ισως να εισαι νεο παιδι και να θες να βγεις απο την κοιλια της μητερας σου σε κατι νεο και δικο σου.
    Δελτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν έχω λόγο να συνεχίσω να ζω. Είμαι πολύ εγωιστής για να πεθάνω και να σας αφήσω να ζήσετε. Πριν πεθάνω, θα σας στερήσω ότι πολυτιμότερο έχετε. Δεν έχω σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή. Όποιος βρεθεί μπροστά μου το πρωί της 10ης Απριλίου 2015, θα πεθάνει χωρίς διάκριση. Μέχρι στιγμής δεν έχω γνωρίσει τίποτε άλλο, παρά την απόρριψη. Έχω γνωρίσει μόνο ένα άτομο που αξίζει σαν άνθρωπος και με την οποία νόμιζα πως είχα ερωτευτεί. Νοιώθω πολύ άσχημα που με απέρριψε και ελπίζω πως με ό,τι κάνω την Παρασκευή θα αλλάξει γνώμη για μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, βασικά δεν υπάρχει ακριβώς λόγος για να ζεις και εγώ επίσης είμαι εξίσου εγωιστής για να πεθάνω μόνος. Το πρόβλημα είναι ότι το να σκοτώνεις αδιακρίτως δεν έχει επίσης κανένα γαμημένο νόημα. Εγώ προσωπικά αντιπροτείνω συγκεκριμένους στόχους. Προφανώς και όλοι είναι ένοχοι απλά κάποιοι είναι πιο ένοχοι από κάποιους άλλους. Μπάτσοι, δικαστές, φάε έναν γαμημένο κάγκουρα ή μπες με εκρηκτικά σε τράπεζες, βασικά φάτους όλους εκεί μέσα να γαμηθούνε οι γαμημένοι, τα ποσοστά αποτυχίας είναι βάσει πιθανοτήτων μικρά στο να φας κάποιον που αξίζει. Και αν είσαι εγωιστής, δεν θα το κάνεις για κανένα πέραν από τον εαυτό σου. Αυτοδικία.

      υ.γ
      Δεν θα αλλάξει γνώμη. Τουλάχιστον δεν θα σε εκτιμήσει σίγουρα από αυτό. Δεν υπάρχει καλό και κακό, δεν υπάρχει μαγκιά σε αυτό, δεν υπάρχει τίποτα πέραν από την ιδία την επιλογή της πράξης και το θέλω σου. yolo.

      Διαγραφή
    2. ρε συ Ανώνυμε, εγω κρατησα κυριως το οτι εισαι πολυ εγωιστης για να πεθανεις. ψησου να δωσεις λιγες ακομα ευκαιριες στον εαυτο σου και περισσοτερες μαχες με τους εχθρους σου. το αδιακριτο χτυπημα ειναι ανοητο, ανουσιο και αστοχο. εχεις δυναμη μεσα σου, κι αυτο το αναγνωριζω μονο μεσα απο λιγες γραμμες σου. υπολογισε το μισος σου, και στρεψε το εκει που νομιζεις οτι αξιζει περισσοτερο. η αρνηση σου δινει νοημα σε καθε σου πραξη και καθε λεπτο ζωης. αρκει εσυ να το βρεις, να το δωσεις η να τυχει να το νιωσεις. υπαρχει ενας πολεμος που διεξαγεται, κι εσυ εχεις ηδη παρει θεση σε αυτον. οι αρνητες αυτου του κοσμου οφειλουν να κανουν οσα περναν απο το χερι και το κεφαλι τους για να τον καταστρεψουν. περα απο σενα και το ενα ατομο που ετυχε να γνωρισεις και να αξιζει σαν ανθρωπος, ενδεχεται να υπαρχουν κι αλλοι, και ισως να γνωρισεις καποιους απο αυτους, αν δωσεις χρονο στο μισος σου να φουντωσει και στην οργη σου να συστρατευτει και να στοχευσει οσους μας στερουν οτι πολυτιμοτερο εχουμε. οχι απο καποιον αστειο σεβασμο για την ανθρωπινη ζωη, αλλα απο εκτιμηση για αυτο που κανουμε, απεχθεια για αυτο που μας κανουν και την πρωτογονη ωση μας για τη ζωη και την ελευθερια.

      υ.γ. τσεκαρε τις δρασεις των αγωνιστων του DHKP-C που επεσαν στη μαχη στις 31 μαρτη στην κωνσταντινουπολη. πηραν ενα καθικι μαζι τους.

      yodo.

      ενας αναρχικος πολεμιστης

      Διαγραφή
  3. @Ένας αναρχικός πολεμιστής

    Παίζει και να έκανες καλύτερη τοποθέτηση απο μένα. Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κάποιες προσωπικές σκέψεις σχετικά με τα ζητήματα που θίγεις στο κείμενο:
    http://stozenithtoutipota.blogspot.gr/2015/04/3.html

    zod

    ΑπάντησηΔιαγραφή