Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Κοινωνικό στοιχειό

          Έχω σαν παραδοχή, ότι κάθε σύνολο εν καιρό ή εν δυνάμει καταδυναστεύει το άτομο. Ένα οξύμωρο σχήμα εξουσίας, εφόσον το άτομο δημιουργεί το σύνολο. Το άτομο με σκοπό να απελευθερωθεί από τα προγενέστερα κοινωνικά φαντάσματα που το στοιχειώνουν, δημιουργεί καινούργια κοινωνικά σύνολα/ομαδοποιήσεις που το εμπεριέχουν. Αυτές οι ομαδοποιήσεις, λειτουργούν ως όχημα για να προσπελαστούν τα κοινωνικά εμπόδια, μέχρι να γίνουν οι ίδιες, ακόμη ένα κοινωνικό φάντασμα για την ελευθερία του ατόμου. Το εμείς στενεύει το κλοιό για να καταπιεί το άτομο, στα maximum της αρχικής συμφωνίας συμβίωσης, μη αφήνοντας το άτομο να εξελιχτεί και να υπερβεί τον εαυτό του. Όποιο στάχυ προεξέχει, κόβεται.

          Ως αναρχοατομικιστής, αντιλαμβάνομαι την ομαδοποίηση ως προσωρινή και ως περισσότερο ωφέλιμη από ότι βλαβερή για την πραγμάτωση των επιθυμιών μου. Με τον άξονα αυτό, πορεύομαι και συναινώ στο να συνδιαμορφώνω, συμμετέχοντας με την σειρά μου σε αυτό το κοινωνικό στοιχειό, μέχρι να με τρομάξει αρκετά για να το υπερβώ.

*Σημειώνω ότι η συναίνεση είναι επίπονη, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την επίτευξη στόχων. Ο συμβιβασμός είναι συνώνυμο του θανάτου.

Για την διάχυση του ατόμου και την άμεση δράση.

Πολυμορφία - Υπέρβαση - Ατομικισμός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου