Ονειροφαντασίες (short-film) by Δημήτρης Γριμανέλης

          Πέρασε ένας χρόνος από την τελευταία φορά που έγραψα για κάποιο short-film, αν και έχω ιδιαίτερη αδυναμία στο είδος. Για όσους δεν ξέρουν τι ακριβώς είναι μια ταινία μικρού μήκους (short-film). Παραθέτω link. Συνοπτικά, είναι μια ταινία που δεν είναι αρκετά μεγάλη για να θεωρηθεί ταινία μεγάλου μήκους. Το παρακάτω short-film είναι τέσσερις διαφορετικές ιστορίες αυτόνομες, άρα θα μπορούσε να είναι τέσσερα διαφορετικά shorts.

          Μου άρεσαν τα κοινωνικά μηνύματα και η όλη αισθητική της ταινίας. Σε συνδυασμό με τα beats από πίσω, φτιάχνει δυνατή ατμόσφαιρα. Θεωρώ ότι ανάλογες αυτόνομες προσπάθειες, πρέπει να επιβραβεύονται και να διαδίδονται, ώστε καινούργιες δημιουργίες να ξεπροβάλλουν. 

The Chess Game (short-film) by Erik Olin Wright

          Μιας και πιάσαμε τα short-film, ένα απίστευτα γαμάτο που έτυχε να πέσει μπροστά μου πριν καιρό, είναι το "The Chess Game" από τον Erik Olin Wright. Μπορώ να πω ότι όταν το είδα, με γάμησε ψυχολογικά πολύ περισσότερο από το "More". Είδα σε αυτό βλέπεις, την πιο πιθανή εξέλιξη του μακελειού που πιστεύω ότι σύντομα θα ξεκινήσει στην Αθήνα. Πιστεύω δυστυχώς, πως εμείς θα την πληρώσουμε για τα λάθη τον προηγουμένων και μάλιστα με την ζωή μας.

          Θα πω δυο λόγια, αλλά θα είναι φτωχά μπροστά στο παρακάτω δημιούργημα. Για αρχή, λατρεύω το σκάκι. Μπορώ να περάσω ώρες ατέλειωτες παίζοντας σκάκι. Λατρεύω τα επιτραπέζια παιχνίδια γενικότερα, αλλά θαυμάζω ιδιαίτερα το σκάκι. Όταν είδα αυτό το video, με έκανε να σιχαθώ το σκάκι για ένα διάστημα πραγματικά. Έδωσε ζωή σε όλα αυτά τα άβουλα πιονάκια, που για στρατηγικούς λόγους, θυσιάζουμε για να πετύχουμε έναν παραπάνω στόχο. Όπως ακριβώς κάνει η άρχουσα τάξη, στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα στο βωμό του κέρδους. Το παρακάτω video είναι πραγματικά ένδειξη ταλέντου. Πως γίνετε χωρίς πολλά πολλά, πως γίνετε από το τίποτα, να δημιουργούνται αριστουργήματα. Επεξεργάσου τα ερεθίσματα.

          Το παραπάνω λοιπόν short-film δείχνει, πως ακόμη και να γίνει επανάσταση, (αυτό το γαμημένο μακελειό που περιμένουμε, για να πεθάνουμε με το κεφάλι ψηλά) αν δεν καταργήσεις το ίδιο το σύστημα, την ίδια την σκακιέρα, δηλαδή την δομή του καπιταλισμού και δεν φέρεις μια ριζική αλλαγή, δεν θα αλλάξει κάτι. Τα πιόνια παράμειναν πιόνια του συστήματος. Άλλαξαν οι εκμεταλλευτές, μέχρι την επόμενη αποτυχημένη επανάσταση, που θα ξαναέφερνε τους προηγούμενους εκμεταλλευτές. Και η πλάνη συνεχίζεται.

Τροφή για σκέψη.

          Αξίζει να διαβάσεις πέντε πράγματα για τον Erik Olin Wright. Είναι μαρξιστικός αναλυτής, που ψάχνει εναλλακτικά συστήματα για να αντικαταστήσουν τον καπιταλισμό. Αν μη τι άλλο, είναι σίγουρα ενδιαφέρον να τον ψάξεις.

More (short-film) by Mark Osborne

          Το More είναι μια μικρού μήκους ταινία του Mark Osborne, που είχα δει πριν κάποια χρόνια και με είχε αφήσει κυριολεκτικά άφωνο. Πιστεύω ότι είναι με διαφορά από τα καλύτερα short-film/animation που έχω δει και έχω δει πολλά. Πολύ δυνατές εικόνες, πολύ βαθύ μήνυμα. Επεξεργάσου τα ερεθίσματα.