Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

Κάκτος

Lyrics/Raps/Produced by: τομίασμα
Guitars By: Motif
Recorded/Mixed/Mastered by: Incognito M. @ Pineline Music Lab


Χίλιες και μια οι προσπάθειες, άρτιες.
Με όλα τα λάθη να σε κάνουν καλύτερο ως μάρτυρες.
Αρκεί να θες. Αρκεί να είπες: "Θα πετύχω δεν θα με νικήσουν οι εμπάθειες."
Γιατί, είμαστε μαχητές. Από παιδάκι τόσο δα μέσα στην μάχη. Δες!
Βγάζω την μπλούζα να δεις τις ουλές άμα θες.
Πέσε στον κόσμο να 'ρθει πιο κοντά.
Κανέναν δεν νοιάζει άμα κλαις.
Αυτός ο κόσμος είναι άρρωστος.
Έμενα με φτύσατε κάπου εδώ να ζήσω.
Λερώθηκα παιδί γιατί ντρεπόμουν να ζητήσω.
Δεν είχα φίλε πολλά, δεν είχα μάνα/πατέρα κοντά.
Κανείς δεν ρωτούσε αρκετά, και τα σημάδια μου αυξάνονταν με μήνες.
Πέσε στους μάγκες ότι ζω κι επιβιώνω.
Τους χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλο τον πόνο.
Χάρη σ' αυτούς, δεν χαμπαριάζω τρόμο.
Κι έχω στον ώμο, ότι αγαπώ,
για αυτούς να με πουν δολοφόνο.
Αφού κατάφερα να βγω απο το δρόμο.
Είμαι ικανός για τα πάντα.
Φτύσε με όπου μισείς εγώ επιβιώνω.

Παραπεταμένος. Παραμελημένος. Παραμένω ξένος.

Ότι κατάφερα μόνος μου.
Νοίκια, σπίτια, δουλειά, όλα μόνος μου.
Στα πόδια μου στάθηκα μόνος μου.
Μπήκα και βγήκα απ’ την κλινική μόνος μου.
Έμπλεξα κι έκοψα. Έσπρωξα κι έπεσα. Μόνος μου.
Σύρθηκα, μόνος μου. Όταν σηκώθηκα μου είπανε μόνος σου.
Οι προνομιούχοι δεν νιώθουν τον πόνο σου.
Πες τους δεν έχω περιουσία. Ούτε καν πατρικό να κρυφτώ.
Πες τους ότι με ψάχνει η αστυνομία, κι αυτό πριν να πράξω, απλά για ότι σκεφτώ.
Πες τους είμαι πνεύμα ποινικό. Πες τους περισσεύω στον κόσμο τους δεν χωράω.
Περπατάω και μισώ, μισό περπατάω, μα πριν με σπάσουν τους σπάω.
Είμαι κραυγή απ' το περιθώριο, λίγο πριν το όριο, φίλε μια στάση.
Έχω πεινάσει, πες το σε όποιον βιαστεί να δικάσει.
Πες το σε όποιον βιαστή με πετάξει στ’αμάξι.
Πες του ότι μ' έχουν κεντήσει λεπίδι, κι όχι με μετάξι.
Πες τους η φυλακή δεν θα μ' αλλάξει.
Όσο με άλλαξε ο κόσμος τους.

Έχω κολλήσει γιατί με έχουν σπάσει.
Κι είμαι γυαλί, κόβω σαν ξυράφι.
Είπα στον πατέρα ότι δεν θα χαθώ,
ξέρω να σηκώσω το ράφι.
Χαμογελώ όταν η κάμερα γράφει.
Δείχνω αγένεια πάντα στη φωτό.
Πες τους ότι ήθελα πάντα να βγω στο φακό.
Μ' αυτό πριν διαβάσω Φουκώ.
Πέσε στον κόσμο που με νοιάζεται αν υπάρχει,
ότι το μίασμα γράφει. Θα γράφει.
Ότι το μίασμα ζει, στα κεφάλια που ζουν μέσα οι στίχοι του.
Ζει στα καμένα μυαλά, που όταν πονούν παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν.
Πες τους το μίασμα θα είναι εκεί να τους πει ότι θα νικήσουν.
Πες τους, είμαι εξαίρεση,
με φτύνει ο κόσμος και λέω με ποτίζει.
Εγώ είμαι ένας κάκτος που ανθίζει.
Ένα άκακο πλάσμα στην φύση.
Στο δόγμα είμαι η αίρεση.
Είμαι σπόρος θρασύς με ατσάλινη κράση.
Δεν φοβάμαι τον άνθρωπο,
το τσιμέντο στο τέλος θα σπάσει.
Απ' τις ρίζες μου...

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Ποιός είμαι εγώ να κρίνω;

          Έρχονται μέρες και περνάνε, πνιγμένοι σε μια καθημερινότητα που πριν από μερικά χρόνια αν μας την έλεγες δεν θα μπορούσαμε καν να την φανταστούμε, εμείς οι κυνηγημένοι. Οι κολασμένοι αυτού του τόπου. Τώρα με δουλειές, τα καταφέραμε καλύτερα από τις προσδοκίες όλων. Το underdog όπως με χαρακτήρισαν πρόσφατα. Μεγαλώσαμε για να γίνουμε κτήνη. Μεγαλώσαμε πολύ για να ασχολούμαστε με μαλακίες. Με όλα τα δεινά που βγάζουν ότι χειρότερο κρύβεις μέσα σου. Δεν ξέρω και πολλά, δεν ξέρω καν πως τα κατάφερα, ή μάλλον αν τα κατάφερα εξ' αρχής. Ο στόχος είναι το ερώτημα. Σίγουρα προσπαθώ να γίνω κάθε μέρα καλύτερο άτομο, καλύτερος άνθρωπος. Και ελπίζω το ίδιο και εσύ, το θέμα είναι να προσπαθείς, όχι το να πετύχεις. Η αποτυχία είναι ο καλύτερος φίλος της προόδου. Στην τελική ποιος είμαι εγώ να κρίνω;

Lyrics/Raps: τομίασμα
Produced by: Fat Basstard
Recorded/Mixed/Mastered by: Incognito M. @ Pineline Music Lab


Πες μου ποιος είμαι εγώ να κρίνω;
Να σου πω το σωστό και να κατευθύνω;
Λες και εγώ κατάφερα κάτι να γίνω;
Για αυτό, δεν είμαι συμβουλές για να σου δίνω.

Και μην μου πεις, παίζει θέμα;
Άλλο ένα ψέμα να μου πεις και ο διάλογος τέρμα.
Πήγαινες με διακόσια στο αντίθετο ρεύμα.
Εμ μα; Ήτανε λογικό να γίνεις κρέμα.
Με λυπεί που το παιδί ξεσπάει πάνω του,
γιατί πληρώνει τα λάθη που έκανε η μάνα του.
Γιατί ο πατέρας του δεν ήτανε εκεί, 
κι όταν μεγάλωσε, δεν ήθελε να του μοιάσει στιγμή.
Μα έγινες ίδιος. Την χτύπαγες και σ' άφησε.
Ο έρωτας σάπισε.
Την χτύπησες μα σε προκάλεσε μου λες.
Λες κι αυτό θα σου σβήσει τις ενοχές.
Σου κλείνω το τηλέφωνο μην παίρνεις.
Δεν θέλω να μ' ακούσεις να κλαίω, μην επιμένεις.
Κρατάω το παιδί φυλακισμένο και βουβό,
γιατί αν το αφήσω ελεύθερο θα με βρούνε νεκρό.
Μου είπες να σου εκφραστώ;
Μια απόπειρα μετά σου γράφω αυτό, επιτυχημένη.
Γιατί ακόμα μια φόρα σκότωσα τον παλιό μου εαυτό,
κι ότι γέννησα δεν ήταν για κανέναν μας καλό.

Και κάπου εδώ σχολάω.
Μπαίνω στο αμάξι και πηγαίνω σπίτι μου κάτι να φάω.
Να κάνω τα βασικά, να σου πω πως σ' αγαπάω.
Όσο προλαβαίνω, γιατί στο πρόσωπο σπάω.
Στο σώμα μου ξεσπάω. Γερνάω.
Από μυαλό έμαθα να μην μιλάω.
Από μυαλό έμαθα να μην κοιτάω γενικά,
να μην πιάνω τόσο χώρο σαν τα άλλα αρσενικά.
Να σέβομαι τα πλάσματα, να τρώω λαχανικά.
Να κόψω το αλκοόλ, τα αντικαταθλιπτικά.
Να μάθω να ερωτεύομαι την γη,
την θάλασσα και την στιγμή που θα πνιγώ σ' αυτή.
Ο άνθρωπος κτήνος. Είμαι εγώ.
Το πλάσμα που μισώ μα ενστικτώδες αγαπώ.
Αυτόχειρας σε άρνηση, σε μια μάχη άνιση,
εσωτερική, εγωιστής σε αυταπάρνηση.

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Φόλα

          Μην βάζεις στο στόμα σου μεγαλύτερες μπουκιές από ότι μπορείς να καταπιείς, στο τέλος θα δηλητηριαστείς από το φαρμάκι που φτύνεις. Και εμένα με ξέρεις καλά, είμαι εγγύηση. Για αρχή θα φτύσω την φόλα!

Lyrics/Raps: τομίασμα
Mixed/Mastered by: Mastercat
Recorded @ Pineline Music Lab


Αν σε πετύχω θα ρωτήσω: Δεν βαρέθηκες ακόμα;
Nα βρίζεις να λασπολογείς, ενώ τα αληθινά λόγια,
ξέρεις πως αργά ή γρήγορα θα βγούνε στην φόρα,
μετά θα γεύεσαι την φόλα.
Αν σε πετύχω θα ρωτήσω: Δεν βαρέθηκες ακόμα;
Nα βρίζεις να λασπολογείς, ενώ τα αληθινά λόγια,
ξέρεις πως αργά ή γρήγορα θα βγούνε στην φόρα,
μετά θα γεύεσαι τυφώνα.

Ένα ψέμα είσαι ολόκληρο,
μα τυχερό, γιατί είσαι αρκετά αδύναμο,
για να σε θεωρήσω σημαντικό και επικίνδυνο.
Θα το έφτανα στ' άκρα να αμυνθώ.
Παιδί βουτηγμένο στην βία,
κυνικό σε όποιον με βρίζει δεν αντιδρώ.
Προσπαθώ να μετρώ ότι πω, ώστε να μπορώ
να το σηκώσω σε κάθε στενό όπου περπατώ.
Κοιτάζω τους τοίχους και πίσω.
Δεν θα με πιάσουνε σου είπα, θα τους γαμήσω.
Αν έχεις πρόβλημα ψάχνομαι να στο λύσω.
Το στραβό σου στόμα τζάμπα θα στο κάνω ίσιο.
Κάπως έτσι με έμαθαν να κάνω πίσω,
έχω σπάσει το σαγόνι μου, ώστε ότι ακούς να φτύσω.
Δεν βγαίνω σέντρες με κατεβασμένες τέντες.
Δεν θα παίξω πόκερ μα γνωρίζω από κέντες.
Δεν μαξιμάραμε την βία,
μας την δώσαν διάχυτη παιδεία από τα σχολεία
Αφού τελειώσαμε το λύκειο, φοιτήσαμε πλατεία.
Αποφοιτήσαμε στα κρατητήρια. Πήρα το μάστερ στην δουλεία.

Δέκα χρόνια στο υπόγειο.
Βαλκάνιος απ' την αιματοβαμμένη μεσόγειο
Επανεξετάζω τον ρόλο μου στην υδρόγειο.
Γράφω στο ημερολόγιο, ότι έχω λόγο δόλιο, μα δόλο λόγιο.
Είμαι ειδώλιο, μα είμαι εδώ λέω,
καθούμενος στο εδώλιο.
Απολογούμαι ότι δεν πρόλαβα να κάνω
όσα ήθελα να 'χα στο πορτοφόλιο.
Ένοχος μέχρι αηδίας.
Είμαι το μίασμα της σάπιας κοινωνίας.
Παιδί απ' την μητρόπολη, κανίβαλος όπως και εσύ.
Όλοι ένα πιόνι στην μονόπολη.
Γεννημένο ζώο να παράγει, αντίστοιχα να αναπαράγει.
Θα τρέφεστε με το αποφάγι,
δειλοί σαν λαγοί μπροστά στην αλλαγή,
μέχρι να λιώσουν οι πάγοι.
Γεννημένε σκλάβε, μαθημένε στο σκάσε και σκάβε.
Έλα μολών και λάβε.
Μπέρδεψες το μπράβο με το μπράβε.
Νερό και χώμα βάλε-βάλε, στον τραπεζίτη: Άβε!

Live: Οικ ενισχ @ Πάτρα, πλατεία Όλγας, 18/05


         Σάββατο, 18/05, θα βρίσκομαι στην Πάτρα μετά από 3 χρόνια απουσίας! Το live ξεκινάει 21.00 και θα γίνει στην πλατεία Όλγας. Θα παίξω πλάτη με πλάτη με Κάρτα και στα πλατό θα είναι μαζί μας ο venef. Στο live θα βρεθούν επί σκηνής επίσης οι locos hermanos, Άγρια Δύση και ΜΕΡΙΑ. Μόλις κλείσουν τα μικρόφωνα θα παίξει after.

          Όπως σε κάθε live που συμμετέχω θα υπάρχει distro, για όποιο άτομο μπορεί και θέλει να στηρίξει το έργο μου. 

          Το live γίνεται για οικονομική ενίσχυση συντρόφου που διώκεται από το κράτος. Κανένα ατομο μόνο στα χέρια του κτήνους. Ραντεβού στις πλατείες!

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

Είσαι μικρός επαναστάτη

          Δεν είμαι μικρός του φώναξα, μα τα δυο κεφάλια που μου έσκαγαν αν κοβόντουσαν θα βγαίναν τέσσερα. Τους είπα ότι δεν ξέρουν με ποιον τα βάζουν. Γέλασαν, από το μειδίαμα φάνηκε ότι δεν με πίστεψαν, έτσι με άφησαν. "Άστον ρε τον μικρούλη, τι θα μας κάνει. ΑΔΥΝΑΜΕ!." είπε ο μεγαλύτερος και με κοίταξε υποτιμητικά. Έφυγαν και εγώ έκλαψα πιο δυνατά από ποτέ. Τα χρόνια πέρασαν, η αμφισβήτηση και η υποχρεωτική υποταγή με έχτισαν ψηλότερο, ψηλό σαν πολυκατοικία. Τώρα φαίνομαι. Τώρα με βλέπουν όλοι. Τώρα κοιτώντας τις ρωγμές μου ανα τα χρόνια μου μοιάζει τόσο μικρή η αμφισβήτηση και το τίτλος του μικρού επαναστάτη.

Lyrics/Raps: τομίασμα
Produced/Recorded/Mixed by: G the Friendly Ghost
Guitars by: Μishael
Mastered by: Carsten Dämbkes
Artwork: k_aaos



Αν το ραπ δεν ενοχλεί δεν έχει να μου πει κάτι.
Στις συνωμοσίες, βάζω πλάτη και μάτι.
Απ' τα μήκη και πλάτη, ενάντια σε όλα τα κράτη.
Στη ζωή μου η εξέγερση, είναι αλάτι.
Το παιδί ότι λέει πράττει, για αυτό το παιδί συμπράττει,
κι εισπράττει πόνο, γιατί δεν έχει προστάτη,
δουλειά, λεφτά, ή κοιλιά χορτάτη.
Όλοι λένε στο παιδί: "Είσαι μικρός επαναστάτη!".
Ψάχνω ομοϊδεάτη, να στήσουμε κομπίνες,
να στήσουμε απάτη, να κλέψουμε τις business,
με κοινό μονοπάτι, να κάψουμε την Siemens,
ψάχνω τρομοκράτη να σπείρω τρόμο στα κράτη.
Στο χωριό με λέγαν αποστάτη,
ήρθα στην πόλη να με λένε εργάτη.
Φίλησα τους γονείς μου που με γέννησαν σακάτη.
Τις διαφωνίες μου τις λύνω με σπαθί, πες με χωριάτη.
Στο τραίνο σας επιβάτης, στα θέλω σας πελάτης,
στο κόσμο σας διαβάτης, παραβάτης και δράστης.
Ξένος, εισβολέας για το γένος μετανάστης,
ο μιερός επαναστάτης.

Το κόσμο σας μαθαίνω,
μαθαίνω κάθε μέρα πως το πόνο να υπομένω.
Μαθαίνω την επιβολή απ' το ντόπιο στον ξένο.
Η φύση είναι ο κανιβαλισμός, 
μαθαίνω πως να κρύβομαι στο τραίνο.
Στο κόσμο σας μαθαίνω,
μαθαίνω κάθε μέρα πως το πόνο να υπομένω.
Μαθαίνω την επιβολή απ' το ντόπιο στον ξένο.
Η φύση είναι ο κανιβαλισμός, 
μαθαίνω πως να κρύβομαι στο τραίνο.

Παιδί κατώτερου θεού, παιδί εδώ, αλλά απ' αλλού.
Παιδί κακό, απ' το γονιό του καλού, του γιατρού.
Είμαι εργάτης, στο πόλεμο της τάξης. 
Παιδί επισφαλής είμαι, ρώτα το taxis.
Δουλεύουμε να φέρουμε φαΐ,
το παιδί έχει από παιδί ενηλικιωθεί,
έχει ενοικιαστεί και πουληθεί, πριν καν βγάλει φωνή,
πριν να σκεφτεί, ή ευφρανθεί, πριν να το πει, υπομονή, ακούει,
κάνει, κι επικοινωνεί στην πλάνη, τηλεφωνεί,
παίζει και χάνει, είναι στην αναμονή πριν πιάσει γκάνι.
Περιφρονεί τη ζωή και κοιτάει ταβάνι,
ψάχνει να βρει, πως απ' αυτή τη κόλαση την κάνει.
Αναπνοή. Λησμονεί τη ροπή, 
που θα μπορούσε να πάρει η ζωή,
να ζει, δίχως ντροπή, δίχως σιωπή, και να πει ότι επιθυμεί
δίχως κραυγή, δίχως να χρειαστεί να εκραγεί, γιατί
είναι όλα γύρω καταπίεση,
πίεση στη πίεση, δίεση στη δίεση.
Κάποιοι χαζοί νομίζουν ότι κάνω ποίηση,
από το χώσιμο μας κάνανε χωνί για ικανοποίηση.