Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2021

187Α

          Η δολοφονία του Δημήτρη Κουφοντίνα θα είναι μια κρατική επιλογή, με ξεκάθαρο εκδικητικό χαρακτήρα απέναντι στους αγωνιστές. Μια προσωπική βεντέτα της ακροδεξίας παράταξης που κυβερνά για να πάρει το αίμα της πίσω. Μα το αίμα μας κυλά καθημερινά στις ματωμένες εργατοώρες, στους φράκτες και στις σάρκες επάνω στα σύνορα, στις καθημερινές κακοποιήσεις και βιασμούς, στην φυλακή που χτίσατε και ονομάσατε κοινωνία. Στο ίδιο αυτό αίμα που παίρνετε πίσω θα πνιγείτε.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ

Subscribe: https://youtube.com/c/τομίασμα?sub_confirmation=1
Donate: https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=R68STYVMY84KG&Z3JncnB0=


Lyrics/Raps/Rec: τομίασμα @Ιερό
Mixed by: Venef
Mastered by: Feedmyego @2Cats Studio
Artwork: Sootsprit

Θέλω κότερο και ελικόπτερο, όταν με πιάσουν με τ'αυτόματο,
για να βγω απ' τον Κορυδαλλό.
Θα γίνω ότι φοβούνται περισσότερο.
Γεννιέμαι κάθε νύχτα με κώδικα ποινικότερο. 

Πίνουν μπάφους και κο, μετά σε λένε φτωχό.
Ρωτάνε πού δουλεύεις και γελάνε μ' αυτό.
Είσαι σερβιτόρα; Περιφρονούν τα τρία ευρώ την ώρα.
Τα ένσημα μισά και το βράδυ κινδυνεύει σπίτι της όταν γυρνά.
Παίρνει τηλέφωνα, χτύπα. Απαντάει δεν απαντά;
Αυτή θα κάνει πως μιλά.
Στο κέντρο κυκλοφορούν μονάχα αρπακτικά,
όσο μοστράρουνε στα video ακριβά χρυσαφικά.
Αυτά είναι τα πρότυπα στην χώρα.
Ποζάρουνε μ'αφεντικά, ανοίγουν μαγαζιά
και δαγκώνουν τα εργατικά.
Εσείς ακούτε!
Ο καθένας παίρνει ότι δικαιούται.
Στο internet μαγκιές, μέχρι να καεί το router.
Άσε τη ferrari, πάρε scooter.
Πες μου ότι είσαι shooter. Aστείο.
Tόσοι πολλοί; Να φτιάξουν σωματείο.
Όλοι gang, σταυροί, ιερατείο.
Θα γράφουν για σαλέ όσο θα πεθαίνουμε στο κρύο.
Τις διαφορές που έχεις να κοιτάξεις,
με ότι ακούς στις τάσεις,
πού βρίσκεσαι και τρως το παραμύθι ότι θα φτάσεις.
Δεν βγαίνουν τα λεφτά άμα δουλεύεις σκληρά.
Δεν υπάρχουνε λεφτά καθαρά. 

Κι έχω πρότυπο, κάθε αντάρτη και ληστή τραπεζών.
Είμαι στη χώρα των νεκρών, ο επιζών.
Γράφω απ' το μέλλον, σαν τρόμος ανατέλλων.
Είμαι η κραυγή εκ των πεσόντων αγγέλων.
Των κακών πεπραγμένων ο καταγγέλλων.
Βάλτε με φυλακή.
Για κάθε Πάμπλο στη στενή, μία σφαίρα στην κεφαλή.
Όλη η Ευρώπη να καεί, για αυτούς δεν μετράει η ζωή,
μα αν εκτελέσεις τους δικούς τους, θα μιλάνε για αυτή.
Υποκρισία. Σαράντα μέρες πείνας απεργία.
Πειράματα στα σώματά μας απ' την εξουσία.
Κατηγόρησε με ότι ωραιοποιώ την τρομοκρατία.
Όσο τρομοκρατείτε μ' άξονα την πανδημία.
Όσο ονομάζετε τους δολοφόνους σας αστυνομία.
Δεν δίνετε μία, για ότι περνά η κοινωνία.
Πλάτες στ' αφεντικά και στα εταιρικά ταμεία.
Πρόστιμα στους εργάτες. Ξύλο στη διαμαρτυρία.
Φερέφωνα της αστικής κουλτούρας τραγουδάνε στα κανάλια
και όταν δουν τον αφέντη τους τρέχουν σάλια.
Ελέγχουν την πληροφορία σε θέλουνε σκυφτό.
Σε χτυπάνε και μετά καταδικάζουνε τη βία.
Ο κόσμος μία τεράστια ειρωνεία. Ένα meme.
Πώς να σου το πω; Μία μαλακία.
Ψάξε ότι σου δίνουν για τροφή με δυσπιστία.
Βρες τρόπους να ξεφεύγεις απ' τα μάτια των αστών.
Ο εχθρός είναι στις τράπεζες και μες στα υπουργεία.
Διακίνησε πλαστά, σαμποτάζ στην οικονομία.
Όπλισε τα χέρια σου. Βγες στην παρανομία.
Στη χούντα απαντάς με τρομοκρατία.

Λευτεριά στον Pablo Hasél.

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2021

Σε μάθαμε

Subscribe: https://youtube.com/c/τομίασμα?sub_confirmation=1
Donate: https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=R68STYVMY84KG&Z3JncnB0=

Lyrics/Raps/Rec: τομίασμα @Ιερό
Mixed/Mastered by: G the Friendly Ghost
Artwork: Sootsprite

Έλα να σε μάθουμε. Έλα να σε μάθουμε.
Πάρε όσα έχουμε, το τρέχω όσο κάθονται.
Αφού τους φτιάξουμε όλους καλά, σε φτύνουνε το μάθαμε.
Σε μάθαμε καλά, σε κακομάθαμε. 

Κι είμαι ένα βήμα μπροστά από το σύμπαν.
Κι είμαι όσα είπαν, είμαι κι άλλα.
Έχω το βάρος στην πλάτη ν'ανέβω σκάλα.
Τραβάνε το σκαλί για την κρεμάλα,
μα κάνω μπάλα τα κεφάλια τους, με τζίνα στην μπουκάλα.
Δεν πέφτω τόσο απλά, δεν πεθαίνει η ιδέα.
Κι είμαι ένοχος για όλα πείτε στον εισαγγελέα.
Μα η ενοχή είναι αμοιβαία,
όσο η νεολαία επιζεί με παρανομίες και ΚΕΑ.
Κρύβω το χρήμα σε πλαστικό, το διακινώ και exportάρω.
Μην μπεις στο διάβα μου θα σε τρακάρω.
Κάτσε το ραπ μου να σου προβάρω.
Τα 'χω βρει με το χάρο, και τον οπλίζω για το φάρο.
Είμαι προνομιούχος γιατί σκάβω τη γη -μου λέει-
και μειδιάζουνε και οι νεκροί.
Του λέω: "Μπες στο Ι.Χ.
και βρες μου το πιο ψηλό πλατάνι, να σου κάνω την ταφή."
Η βρώμα των πολλών, πνίγει το άτομο μου.
Δεν σιωπώ, παίρνω τη σύγκρουση επ ώμου.
Σε κάθε γωνιά έχει φρουρό,
μέχρι τον επόμενο νεκρό, για το επερχόμενο 08. 

Εξελίσσω τα εργαλεία μου και ξεκινώ εκ των έσω.
Βρίσκω το στόχο, το μέσο, τη σιωπή μου αν πέσω.
Με κοιτάν και σχολιάζουνε, με κρίνει το κογκρέσο.
Δεν με νοιάζει η αποψάρα σου καημένε, ή αν σ'αρέσω.
Πάρε πόζα, ποζέρε. Άλλα κόζια, κόζαρε.
Αα ρε κόσμε οκνηρέ. Ξέρεις ποιος σου το 'φερε.
Δίνω και στήνω το μέτρο, καβαλάω το tempo.
Οι πιστοί μου, πιστοί σα τον Πέτρο. Φτύνω το ραπ μες στο temple.
Η αίρεση μες στην κανονικότητα τους,
με όραμα να κάψω τα λεφτά τους.
Σφυρηλατώντας το status quo.
Το σαμποτάζ για όσους κοιτάζουν τη δουλειά τους.
Αυτός ο κόσμος θέλει ξήλωμα.
Παλούκι και καρφί στο ανθρωποσκύλεμα.
Και εγώ είμαι θήραμα.
Λάφυρο πτώμα του θηρευτή, ανθρωποπείραμα.
Μ'αλέθουνε στο μύλο οι αστοί με πλάθουν φύραμα.
Και γίνομαι η τροφή για την τροφή τους.
Γίνομαι η ντροπή για την ντροπή τους.
Εισχωρώ στους πνεύμονες απ' την αναπνοή τους,
ως πνεύμα μιερό, να θυμίζω την ενοχή ανοχή τους.

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2021

Next session

 

Lyrics/Raps/Rec: τομίασμα @Ιερό Mixed/Mastered by: Reddy A. Artwork: Sootsprite Μη με παίρνεις τηλέφωνο, στείλε text. Ο σκληρός τρώει το Hook, πάει next. Η σκηνή θέλει respect, money και sex. Κι όλοι ψάχνουν ή το νέο ROLEX, ή το νέο ΛΕΞ. Θα 'μαι εδώ όταν η μόδα σας περάσει. Όταν το new wave στην αμμουδιά σας ξεράσει. Όλοι dealers είστε, το απαιτεί η τάση. Ο νικητής δεν παίζει ποτέ για να χάσει. Έγώ είμαι εγώ, εγώ ήμουν και πριν από αυτό. Εγώ θα μείνω. Εδώ θα κρίνω και θα μιλάω στόματα να κλείνω. Στη σκηνή σας καρκίνο, απ' το υπόγειο το φτυνώ. Προκαλώ και πίσω μονάχα καμένη γη αφήνω. Όχι δεν πίνω ζαλισμένε, με πίνουν να γίνουν, κι όσοι να με φτάσουν δεν μπορούν, με φτύνουν. Είμαι τοξικός, όσοι πήγαν να φάνε δεν καταπίνουν. Πες τους είναι πολύ προνομιούχοι να με κρίνουν. Αντιδρώ στον αυταρχισμό ακραία. Ωραία; Μέτραγαμε ψιλά για φαγητό και στο παιδί που ήμουνα χρωστώ το να κεράσω την παρέα, αρκεί που είσαι εδώ, σε ευχαριστώ. Πες τους είμαι τέρας, μα στο τέλος της μέρας, πες ποιος σου στάθηκε; Ποιος μπήκε μπροστά από τη λεπίδα που σου στράφηκε. Ότι ειπώθηκε ασήμαντο. Ότι επράχθει, καταγράφηκε. Και ο λόγος μου είναι πράξη. Για αυτό το χώμα βάφτηκε. Λένε λόγια, μα αν με δουν μοιρολογούν τα σόγια. Κι είμαι ο πιο κακός από σένα μες στα κοκόρια. Στο κοτέτσι, όλοι οι λέτσοι λένε να το ζήσεις έτσι, με αλκοόλ, νταφού και μπάλα, στη σχάρα το κοκορέτσι. Βάλε drill, κούνα πόδια. Άιντα man, για όλα τα ζόρια. Ρίξε μια ζεμπεκιά. Το νέο λαϊκό είναι ναρκωτικά και όργια. Dealers, φέρμες, όπλα και τσουριές. Βλέπετε πολλές σειρές. Το ζούσαμε απαρχές δυστοπικα. Επιδόματα λειψά και πρόσωπα νεκρά από χαρά. Οι πιο πολύ από τη φάρα μου γίναν ναρκωτικά. Ο κόσμος σας μία μεγάλη αγκαθωτή αγκαλιά. Και το φτύνω για το Μιχάλη. Το φτύνω για τον Άλεξ. Το φτύνω να περάσουμε μαζί τις καταστάσεις. Το φτύνω για τη ... Το φτύνω για τον ... Γιατί οι νεκροί πεθαίνουν άμα τους ξεχάσεις. Άμοιρε κόσμε, άδικε, ήρθα να αυτοδικήσω. Τίποτα στον κόσμο δεν χρωστώ για να χαρίσω. Δεν μισώ κανέναν σας, δεν ξέρω να μισήσω. Μα ξέρω χίλιους τρόπους για το πώς να σε διαλύσω. Όλοι ψάχνουνε κομμάτι από την πίτα του φονικού, μα έχω ματιά κυνικού, και το όπλο του κυνηγού. Κανείς δεν νοιάζεται αρκετά, όλοι κυλάν με το ρού, κι αλλάζουνε παρέες όπως κινείται το φου. Μα εμείς το ζούμε so true, στη σαλάτα tofu. Τρώμε λαχανικά από το vegan menu. Του λέω: "Δεν τρώω ζώα", κι έχει βλέμμα χαζού. Γελάει... Μασάω τα χόρτα και του κάνω "Μοοοοου". Δεν νικάς τη βλακεία φίλε, χάνεις από χέρι, μα στα μέρη μου ο ασέβαστος ρισκάρει κωλομέρι. Υποφέρει πάντα όποιος από τη μάζα διαφέρει, κι ήμουν έτσι από παιδί, για αυτό ο κόσμος δεν με ενδιαφέρει. Δεν κάνω στην τέχνη πολιτική. Η τέχνη μου είναι η ζωή, είναι τέχνη βιωματική. Από την Πάτρα, γύρες Γιάννενα και πίσω Αττική. Σαλονίκη, Γευγελή και DAM. ΡΩ και ΜΗ. Από γειτονιά σε γειτονιά γυρνώ και φτύνω τον καπνό, διεισδύω απο μυαλό σε μυαλό, πνεύμα μιερό. Τώρα ακούνε τη φωνή μου παιδιά σε δημοτικό. Το μέλλον είναι αυτό που ακούς. Το μέλλον είμαι εγώ. Πλάθω την νέα γενιά, στρέφω τα παιδιά στα όπλα. Όχι για ποζεριά, μα να μην μάθουνε στο σώπα. Λέμε: "Όχι στη σιωπή". Η νύχτα πέφτει και το πέπλο είναι βαρύ. Περπατάνε οι πραίτορες για τη συγκομιδή, κι εμβολιάζουν τα παιδιά με την αστική ηθική. ΤΡΈΞΕ. Αν σε πιάσουν ότι ήσουν θα χαθεί. ΤΡΈΞΕ. Αν σε πιάσουν ότι ήσουν θα χαθεί. ΤΡΈΞΕ. Αν σε πιάσουν ότι ήσουν θα χαθεί. ΤΡΈΞΕ. Αν σε πιάσουν ότι ήσουν ...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

Lockdown

 

Lyrics/Raps/Rec: τομίασμα @Ιερό
Mixed/Mastered by: G the Friendly Ghost
Artwork: Sootsprite

Βήμα-βήμα κάνω και είμαι μέσα τμήμα-τμήμα.
Βήμα-βήμα κι είμαι για να φεύγω απ' την Αθήνα.
Βήμα-βήμα-βήμα δεν με σηκώνει το κλίμα.
Βήμα; Κι είναι ποιος θα χρεωθεί το κρίμα. 

Έχω τον τρόπο να φέρνω το μένος στον τόπο αυτό.
Με τρόπο αυτοκαταστροφικό, το φιλοσοφώ.
Με λένε μίασμαγένη κυνικό,
για αυτό και όταν πεθάνω θα μετανσαρκωθώ σε φυτό.
"Δεν πεθαίνει" λέει "ετσι απλά" και με χτύπα με κοντάρι,
μα του πα: "O διάολος είμαι εγώ, δεν περιμένει θα σε πάρει".
Δεν πήραν χαμπάρι με μιάς, αλλά έχω κέρατα στο Σκάλπ.
Συγκέγεσαι απ' τα flow, σου βάζω ταλκ.
Έχω τη φλόγα, κι ειναι το ραπ μου αρμάδα.
Φωτιά στα κέντρα κράτησης και μετά στην Ελλάδα.
Δεν πέρασα απ' τα ΛΟΚ για να μου πούνε lockdown.
Αυτοί με εκπαίδευσαν στο glock που κουβαλώ downtown.
Και λέω στον Κούλη να προσέχει, μα ξέρει μας βλέπει, τρέχει.
Γλιστράνε οι ματάδες όταν βρέχει.
Ο ωμός ρεαλισμός στην εποχή μας το επιτρέπει,
να φαγωθούν οι σάρκες τους, γιατί η πείνα ανατρέπει.
Και λέω: "Αντίδραση". Θα βγάλω τα σκουπίδια, με δήλωση.
"Αυτό πιάνει για μετακίνηση ή για μεταβίβαση;"
Όσο άστεγος ψάχνει τροφή, αφήνω ρούχα και φαΐ.
Η αλληλεγγύη σημαίνει επίθεση.
Στους μπάτσους δεν στέλνω, ξέρεις ποιον αφήνω για αυτά.
Είπαν θα λογαριαστούμε μετά, τώρα μετά το μετά. Έγινε meta.
Να σου κάνω το λογαριασμό; Έγινε το μότο Μέκκα.
Ο κόσμος στοιβαγμένος σε κλίνες στο Ιπποκράτειο.
Όσοι ακόμα παλεύουν έχουν βρόγχο. Επιθανάτιο.
Είναι για την ψυχική υγεία το σχέδιο άρτιο.
Της λέω: "Σινεμά". Κι αλλάζουμε δωμάτιο.
Tα κέντρα φυλακές, κι οι κλινικές φιλικές.
Το κράτος καταστέλει με drugs και διπλές γραμμές.
"Τι να την κάνεις τη ζωή, άμα δεν έχεις ελευθερία;",
είπανε στο Μεσολόγγι και τους κάνανε κηδεία.
Έχω να μάθω πολλά, από το χθες για μετά,
ιστορικά παίζει το repeat κυματιστά.
Εσύ κρατά τα μάτια κλειστά, όσο βλέπουμε θρίλερ,
και πες στον τυροκόμο μετά: "Mόνο milner".
Τα μυαλά μας πουρές απ' τις παιδικές διαφημίσεις.
Τα κύτταρα καμμένα από τις αστικές καταχρήσεις.
Η σκέψη μας θολή και φόβος από τις ειδήσεις.
Βία απ' την καταστολή και πώς θα επιζήσεις;
Λένε θα δουλεύεις μέχρι τα βαθιά γεράματα,
την είδα 2faced, παίζοντας κορώνα-γράμματα.
Ο Batman κακός, γιατί είναι ο ταξικός εχθρός.
Δεν έφταιγε ο τζόκερ αλλά ο καπιταλισμός.
Μηνύματα απλά, απ' το mainstream σινεφίλ.
Εισέπνευσα το μίασμα και μου φωνάζει: "Κill".
Κι είμαι κακός όταν πεινάω, με ταΐζω και chill.
Κι είμαι eazy trigga gigga, έκνομος πριν το drill.
Την Ελλάδα μου κάνατε Αγγλία. Γαμώ όλη την Ευρώπη.
Θα φέρω τον Ντεμπόρ για συναυλία.
Η κατάσταση απαιτεί ανθρωποθυσία, κι όχι μία.
Ανυπακοή και λαϊκή αντιεξουσία.
Τα κράτη ασφαλείας ελέγχουν τον πληθυσμό,
και θα κρυβόμαστε από τον αστικό ουρανό.
Σαν ποντίκια μες στην πόλη, θα ζούμε κάτω απ' το έδαφος.
Αυτό προφητικά κάποτε είπα Οχετό.
Κάποιοι πιστεύουν ακόμα στα Ελοχίμ και τους Ελ.
Τους κοροϊδεύουν, αυτοί που προσκυνάν τα καρτέλ.
Το χριστιανικό σας τσίρκο στο αστικό Καρουζέλ.
Ο μεγαλύτερος προφήτης που πέρασε ήταν Orwell. 

Lockdown. Lockdown.
Κατεβάζουν το στρατό και πέφτουνε τα ΛΟΚ down.
Lockdown. Lockdown.
Cops Rules Everything Around Me.
Clash Rules Everything Around Me.
Cash Rules Everything Around Me.
C.R.E.A.M.

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2020

Playah


Lyrics/Raps: τομίασμα
Produced by: Reddy A.
Mixed/Mastered by: Feedmyego @2Cats Studio
Recorded by: Incognito M. @ Pineline Music Lab
Artwork by: eu aug

Mην το παίζεις θύμα. Kάνουμε βήμα στο βήμα, σκοράρω.
Mην το παίζεις playah σε μαρκάρω.
Με ζόρισες και σου μαρσάρω,
είτε έτσι είτε αλλιώς, το παιχνίδι θα το πάρω.

Σφύρα αδιάφορα, παίξ' το χαζός, ο κόσμος τους είναι κακός,
πάντα υπάρχει ο πιο δυνατός θα σε φάει,
σου περνάει το κέρατο πίσω νεφρό, κι ας έλιωνες στο Muay Thai. 
Tώρα είσαι μάγκας, μα είσαι νεκρός και κλαίει όποιος σ' αγαπάει. 
Αναρωτιέμαι αν αξίζει αυτό.
Έχω δύο μάτια περήφανα και την αλήθεια γυμνή μες στο στόμα.
Το βλέμμα βιβλίο φλεγόμενο, τρεις φίλους στο χώμα.
Μεγαλώνουν τα νούμερα χρόνο το χρόνο και γύρω γνωρίζω όλο νούμερα.
Όλοι μούφα και φούμαρα, κοιτάζω στο μέλλον τους ζούμαρα.
Από λάθη χορτάσαμε, τυχαία 30 δεν φτάσαμε.
Τυχαία δεν είμαστε εδώ, γάμα τη μοίρα τους και το Θεό. Φύγε και άσε με.
Ξέρω κι ορίζω τη ζωή που ζω και ξέρω απ' το μίσος γεράσαμε,
αλλά το σκέφτομαι κι αλλιώς. Τι ζωή είχαμε και χάσαμε;
Ότι δίνεις πίσω παίρνεις λένε, όποιοι πίνουν μετά κλαίνε.
Όλοι οι ντόπιοι λένε ξένε. Κι όλοι γύρω μου, μου φταίνε!
Άνοιξε τα κοίταξε με, ότι νιώθουμε το λέμε,
ότι πω είναι για καλό, για τα λάθη μου συγχώρεσέ με.
Κουβέντα-κουβέντα, λαλώ μόνο τα ντοκουμέντα.
Ντύνομαι για τη δουλειά και κουμπώνω μία μέντα.
Χαμογελάω, είναι στη συμφωνημένη ατζέντα,
και πουλάω στον πελάτη οτι θέλεις, λες και έχω μερέντα.

Και το ζούμε ψέμα-ψέμα. Σαμποτάζ και καμία φέρμα.
Για τους πλούσιους είμαι απο αλλού, βλέπεις έχουμε άλλο βλέμμα.
Για μένα όλα ταιριασμένα, εργάτης θα 'μαι μία ζωή.
Να βγει μία ζωή που είναι να βγει, ούτε ένα κοινό μαζί.
Ξέρω γνωρίζω την τάξη μου, δεν μ' είχανε μη βρέξει και μη στάξει,
μου κάναν θέμα για την δράση μου, είμαι παιδί του θυμού.
Απ' το τμήμα, σπίτι, καταπίεση, "Όχι!" το να, "Μη!" εσύ.
Μεγαλωμένοι στην πίεση, γράφω ρίμες για αποσυμπίεση.
Δεν ζήτησα καμία βοήθεια, ούτε μου δώσαν καμία.
Κλινική, νοσοκομεία. Στρατός η μέρα μία-μία.
Χαρακές και παραμορφωμένα μούτρα από την αστυνομία.
Γεννήθηκα για να 'μαι λεία, κι όλους εμάς, μας άλλαξε η βία.
Κρύα είναι η ψυχή σου, κρύα!
Όλοι θέλουνε πολλά, μα όλοι παίρνουνε τα τρία.
Δεν δουλεύει η φάση τους μια!
Μεγαλωμένοι με χριστιανική ηθική, δουλική κι απληστία.
Πώς να γίνεις άνθρωπος, με τέτοια διαγωγή κι αφετηρία.
Μη ρωτάς το πώς περνάω, δεν σε ενδιαφέρει στ' αλήθεια.
Μιλάς, μα μιλάς μόνο με το στόμα, όχι από τα στήθια.
Ύλες και απείθεια. Κράτα εχεμύθεια.
Πες τους παραμύθια. Πες τους παραμύθια!
Δύναμη!